CCA Derry~Londonderry
8 juni - 10 augustus 2019
Mijn dagelijkse baan wordt onderbroken door een verscheidenheid aan taken, waaronder het maken en verspreiden van promotionele afbeeldingen op displays. Bronafbeeldingen komen binnen via e-mail tussen kantoren, meestal als JPEG's met een aangepaste verhouding, pdf's, of af en toe - en het meest arbeidsintensief - als PowerPoints. Je zou kunnen aannemen dat dit alledaags werk is; voor iemand met mijn interesses is er echter iets diepgaands aan dit knippen, plakken, alfamaskeren en exporteren. De afbeeldingen worden tijdelijke objecten die het bewijs leveren van hun onvolkomenheden, herschikkingen en bijsnijden, maar blijven alleen staan zolang hun promoties relevant zijn. Als ze weg zijn, verdwijnt ook de tijd die erin is geïnvesteerd. 'Fast Slow Fast' bij CCA neemt werk van Catriona Leahy, Darren Nixon en Joan Alexander, strevend naar een visueel cijfer voor kritische overwegingen van tijd, zoals uitgewisseld en gemarkeerd door esthetische gebaren.
De kern van Joan Alexanders werk, zoals hier vertegenwoordigd, is de serie 'Shadow Dial'. Met tekeningen, fotografie en grafiek legt Alexander het veranderende licht vast dat door de beweging van de zon op oppervlakken valt. Ter gelegenheid van Midzomer heeft Alexander ' Shadow Dial' gemaakt , een locatiegebonden, ruimtelijke tekening die de lichtinval door de ramen van het CCA in kaart brengt, op de vloer, de muren en de gevel van het gebouw. De rechthoekige lichtafdrukken zijn omlijnd met wit krijt en vormen samen een vaag raster van verleden tijden. Er is geen enkel exemplaar van 'Shadow Dial' ; een vergelijkbare methodologie wordt herhaaldelijk toegepast in verschillende prints die aan de muur hangen in de kleine ruimte, met het live-werk ertussen verspreid. De herhaling is niet de conceptuele kern van het werk, en het is niet de registratie van zonlicht die het verstrijken van de tijd markeert, maar eerder de vluchtige handelingen van de kunstenaar.
Het oeuvre van Catriona Leahy is geïnspireerd op een residentie in Genk, een voormalig kolenmijngebied in België. Leahy onderzoekt de natuurlijke en bebouwde omgeving van de regio door middel van modulaire druktechnieken en fotografie, waarbij ze grote afbeeldingen herhaaldelijk over rasters van modulaire onderdelen verspreidt. Een tegenhanger van Shadow Dial is het uitgesproken zwart van Leahy's Rhizome , een grote vloertekening die de ondergrondse mijnen van Genk op delicate wijze in kaart brengt met kolenstof. De instabiliteit en fragiliteit van het medium vertegenwoordigen niet alleen de vergankelijkheid van steenkool als grondstof, maar ook van de kolenmijnbouw als industrie, versterkt in de context van klimaatverandering. De precaire materialiteit van de tekening symboliseert een vervagende identiteit: slijtage heeft hier en daar lijnen vervaagd en randen gerafeld, wat de uiteindelijke ontbinding van het kunstwerk aankondigt. Rhizome onderzoekt op kritische wijze noties van identiteit, gemeten aan de hand van fragiele, tijdsgebonden materialen en concepten.
Dislocate is een offsite-project van Darren Nixon, uitgevoerd in een leegstaand winkelpand in het Richmond Centre in Derry. Nixon hanteert een vloeiende, ambigue werkwijze binnen het 'uitgebreide veld' van de schilderkunst, wat wil zeggen dat hij een schilderkunstige logica van permanente, zeer individuele gebaren toepast op een mixed-media-praktijk. Hij werkt samen met twee danseressen, Janie Doherty en Lydia Swift, gedurende twee weken achter elkaar, waarbij ze bewegingen choreograferen tegen geprojecteerde achtergronden en monochrome, gedessineerde objecten. De bewegingen worden opgenomen en vervolgens cumulatief verweven in nieuwe performances naarmate het werk vordert. Ten tijde van het schrijven van dit artikel bevond Nixon zich in de samenwerkingsfase van het project, maar werkte hij toe naar een laatste fase, waarin hij het werk alleen zal voortzetten. Als het uitgangspunt van het werk is om verantwoordelijkheid te verhullen, wijkt de keuze om alleen op te treden als de 'toekomstige tijd' af van deze lineaire methodologie en is het provocatiever dan een goed doordacht plan. Dislocate suggereert zo aanwezigheid als analogie voor tijd; handelingsvermogen als analogie voor duur. De synonieme samenvoeging van tijd en auteurschap is een elegante metafoor voor de conditionering van een kunstwerk door de speculatieve uitwisselingen die ermee plaatsvinden.
'Fast Slow Fast' bouwt de aanwezigheid van de kunstenaar cumulatief op: tussen Rhizome , Midsummer Shadow Dial en Dislocate bevindt zich een analogie met respectievelijk verleden, heden en toekomst in de omstandigheden van de productie. Terugkerend naar de promotiebeelden die ik in mijn vrije tijd produceer, zou je kunnen stellen dat ze voor hun beoogde publiek vervreemdende, vluchtige dingen zijn. Kunst heeft de kracht om dit proces van tijdelijke vervreemding om te keren en waarde te creëren in de handeling van het kijken... uiteindelijk.
Kevin Burns is een kunstenaar en schrijver gevestigd in Derry.
Afbeelding bovenaan: Darren Nixon, Dislocate , 2019, offsite project voor CCA Derry~Londonderry als onderdeel van 'Fast Slow Fast' (8 juni – 10 augustus); foto met dank aan de kunstenaar en CCA.
