Mary Patterson, Ballina Arts Centre, 10 listopada – 31 grudnia 2016
Przybywając do Ballina Arts Centre w szalony listopadowy poranek i ujrzawszy rzekę Moy w powodzi, logika wystawy Mary Patterson wydaje się bardzo jasna: próbować znaleźć odpowiedź na naturę poprzez sztukę. Odpowiednio nazwane „Paper Trails” to seria prac na papierze powstałych w wyniku ogromnej gamy procesów rysunkowych i graficznych. Wykorzystanie przez Patterson różnorodnych technik jest częścią jej poszukiwań w celu zidentyfikowania medium i języka, które mogą przekazać piękno i złożoność natury. Dzieła sztuki prezentowane na wystawie znajdują się na otwartej przestrzeni do lądowania, która zakrzywia się w kierunku sąsiedniej rzeki Moy. Ta jasna, przewiewna przestrzeń stanowi idealną oprawę do prac w bliskim kontakcie z naturą.
„Paper Trails” obejmuje szereg metodologii widocznych w kolografach, rysunkach węglem, wklęsłodrukach suchej igłowej, monodrukach i serii drobiazgowych prac piórem i tuszem. Patterson przedstawia szeroki wybór obrazów, od małych naturalnych form, takich jak porosty i kamienie, po rozległe krajobrazy. Są też zwierzęta – zające, kozy, żaby i ryby – przedstawiane w różnych kontekstach.
Kolograf Lato w pełni to dzieło bogate wizualnie, charakteryzujące się intensywnymi, ale naturalistycznymi kolorami, z niekonwencjonalną „całością” w kompozycji. Poczucie narzuconego porządku w chaosie natury jest również powszechne w dwóch grupach bardzo szczegółowych rysunków piórem i tuszem, które tworzą najbardziej przekonujące i wymowne podzbiory w szerszej kolekcji dzieł sztuki. Rysunki mają niewielką skalę i wykorzystują okrągłe kompozycje, aby odejść od konwencjonalnej malarskiej struktury krajobrazów
Rysunki prezentowane są w dwóch zestawach i skupiają się wokół siedziby artysty w Foxford w hrabstwie Mayo. Pierwsza grupa czterech obrazów zawiera dwa odrębne podejścia reprezentacyjne. Dwa obrazy, zatytułowane Gra o tron 1 oraz 2 przedstawiają Ziemię z góry i pokazują tajemnicze prace ziemne i granice ledwo widoczne na poziomie gruntu, ale wyraźne i fascynujące graficznie, gdy są oglądane z góry. W przeciwieństwie do tego, dwa obrazy wyświetlane obok przedstawiają rzeczy widziane z ekstremalnego zbliżenia. Fale na brzegu oraz Liszaj są podobne do powiększonych badań przyrody lub próbek laboratoryjnych widzianych pod mikroskopem. Dzielą one wzory i rytmy obrazów makro oraz tę samą precyzyjną pracę pióra i atramentu.
W drugim zestawie obrazów Contornare, Lough Cullin, Patterson łączy dwa różne typy rysowania. Motywem centralnym jest mineralna struktura złożona z równoległych linii, przypominających te, które na mapie wskazują teren. Niezliczone maleńkie kręgi otaczały tę wyspę lub formę przypominającą skałę. Formalna prostota czerni i bieli pozwala Pattersonowi bawić się warstwami skojarzeń w obrazach, zachowując jednocześnie poczucie ciągłości. Rivas: uzwojenia Moy zdaje się kanalizować odniesienia do historii sztuki: rzeka wijąca się w oddali przypomina wyidealizowany krajobraz da Vinci Mona Lisa.
W oświadczeniu towarzyszącym wystawie Patterson cytuje francuskiego malarza i grafika Pierre'a Bonnarda: „Sztuka nigdy nie obejdzie się bez natury”. Ciekawy jest wybór Bonnarda. Był artystą, którego twórczość opierała się na niespokojnym poszukiwaniu wizualnych odpowiedzi na złożoność świata przyrody i pokonywaniu trudności w transkrypcji swoich obserwacji na formę, która mogłaby elokwentnie komunikować się z widzem. Tworzenie precyzyjnych wzorów i rytmów ze złożonych form natury jest sposobem na przekazanie ich poezji, warstw historii i znaczeń.
Bonnard tworzył także sztukę o tym, co widział wokół siebie. Jego twórczość charakteryzuje się gęstym i niuansowym nalotem małych znaków, które łączą się w gęste i zniuansowane powierzchnie. Jako przedmiot tematu wykorzystywał małe pokoje swojego domu i rytmy życia codziennego, tak jakby cały wszechświat mógł być oglądany przez pryzmat jego najbliższego otoczenia. W podobnym duchu Patterson wykorzystała ziemię, jej wygląd zewnętrzny i warstwy historii tuż pod powierzchnią, aby stworzyć serię prac, które mają dla niej tę samą bezpośredniość i powagę. W notatkach z wystawy artystka podkreśla swoje zainteresowanie tradycyjnymi sposobami ujarzmienia ziemi oraz wpływem człowieka na świat przyrody. Tworzenie znaków przez Pattersona odzwierciedla wielość sposobów, w jakie można przedstawić ziemię, jako teren, jako ciąg granic, jako formy mineralne i botaniczne oraz jako zjawiska geologiczne. Wykorzystując ślady dokonane na krajobrazie przez interwencje człowieka na przestrzeni wieków, Patterson odwzorowuje skutki kolonializmu, zmieniające się struktury społeczne i napięcia w naszej relacji z naturą.
Andy Parsons jest artystą mieszkającym w Sligo. Jest założycielem Floating World Artists' Books.
Zdjęcie: Mary Patterson, Fale na brzegu.
